مناجات رجبیه

اشعار آیینی

مناجات رجبیه

ای پناه بی پناهان الغیاث

وی امید نا امیدان الغیاث

 

طاعت ما اندک و جودت فزون

از بلا برما نگهبان الغیاث

 

کس بخواهد یا نخواهد می کنی

بی نهایت لطف و احسان الغیاث

 

یا الهی از تو خواهم در دو کون

خیر و خوبی را فراوان الغیاث

 

چون که داد تو فراوان است نه کم

پس بی افزا رب سبحان الغیاث

 

شرِ این دنیا و عقبا دور کن

بهر این (سامع) خجلان الغیاث

 

این محاسن را بر آتش کن حرام

از کرم ای ذات منان الغیاث

۰ ۰