حمد

اشعار آیینی

مناجات -

قدیم و قادر وجبار کبریاى منست
رئوف ومشفق و رحمان آن خداى منست

به وقت بى کسى وفقرو تنگدستى من
انیس ومونس وغمخواراز بـراى منست

ترحمى بنمودى به من نفس به نفس
منِ خجل زده اخر جحیم جاى منست

چه توبه ها که شکستم ولى توبگذشتى
همین گذشت تو حقا که اهتداى منست

اگر به اتش نیران مرا بسوزانى
به انچه است رضاى توآن رضاى منست

شدید نادمم از کرده و گناه وخطا
ولی بسوى تو غفار التجاى منست
 
۰ ۰

دام نفس

ثنا و حمد خدا خواندنم هوس است
بنام او سخن آغاز کردنم هوس است
 
اگر چه بهر ثنا طبع من بود عاجز
چوعندلیبِ خوش الحان سرودنم هوس است
 
برآستانِ کریم ات شبانه تا به سحر
برای سجده بسی سر نهادنم هوس است
 
به هر دری نزنم جز درِ تو یا معبود
گدای درگه ای تو بودنم هوس است
 
هدایتم بنما بر رهِ که می دانی
به راه راست قدم ماندنم هوس است
 
اسیرِ دامگهِ نفسِ دونِ خود گشتم
ز این سرای اسیری رهیدنم هوس است
 
به چاه معصیت آلوده ام من سامع
به یمِ عفو تو پاکیدنم هوس است
 
بهین نگین ولای محمد وآلش
به رگ رگ جانم خریدنم هوس است

۱۴-۱۱-۱۴۰۳
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن
 
۰ ۰

شب دیجور  

 

ای انیس مستمندان الغیاث
وی طبیب دردمندان الغیاث
 
فقر و تنگدستی شده حاکم به دهر
حل نما مشکل به دوران الغیاث
 
این شب دیجور بنما از کرم
برضعیفان صبح روشان الغیاث
 
حق ما پامال باشد  تابکی
دادخواهی کن ز دونان الغیاث
 
هر که آید ظلم بی حد می کند
رس به داد ما غریبان الغیاث
 
منجی عالم به دوران کی رسد؟
کن ظهورش را شتابان الغیاث
 
در فرج تعجیل بنما ای خدا
 گو تو (سامع) با محبان الغیاث
۱۵-۱۰-۱۴۰۳
۰ ۰

مناجات رجبیه

ای پناه بی پناهان الغیاث

وی امید نا امیدان الغیاث

 

طاعت ما اندک و جودت فزون

از بلا برما نگهبان الغیاث

 

کس بخواهد یا نخواهد می کنی

بی نهایت لطف و احسان الغیاث

 

یا الهی از تو خواهم در دو کون

خیر و خوبی را فراوان الغیاث

 

چون که داد تو فراوان است نه کم

پس بی افزا رب سبحان الغیاث

 

شرِ این دنیا و عقبا دور کن

بهر این (سامع) خجلان الغیاث

 

این محاسن را بر آتش کن حرام

از کرم ای ذات منان الغیاث

۰ ۰

منظر گل

حمدِ یزدان اسـت بسم الله رحمن رحیم
کلِ قـرآن اســت بسم الله رحمن رحیم

صبحدم طرفِ چــمن رو منظر گل را نگر
زیب بُستان است بســم الله رحمن رحیم

واردِ میــخانــه شـــو بنگر تماشای عجب
وردِ مستان اســت بسم الله رحمن رحیم

مــسِ قلــب تو طـلا گردد اگر آری به لب
نور ایـمان اســــت بسم الله رحمن رحیم

در لحد از گــور تارت دل هراسانی چرا؟
شمع تابــان است بسم الله رحمن رحیم

گر ترا دردی به جان باشد نباشد چاره ی
درد درمــان است بسم الله رحمن رحیم

سامع از دیو رجیم منما هراسی در دلت
محو شیطان است بسم الله رحمن رحیم

فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن
۱۰-۱۱-۱۴۰۰
۰ ۰

غافر حنان

الهی از تو خواهم آنچه باشد موجب غفران
رهـا سـازد مـرا از آتــش سـوزنــده نــــیران

مــــرا باشــد رضا اندر رضــــای حضرتت یارب
درآنچه کو رضایت نیست از من گیر در دوران

بود دســـــــــتم به دامان رسول و آل پاک او
به محشر ده مرا مسکن جوار کوی آن خوبان

هر آنچه نعمتی دارم همه از ذات پاک توست
سپاس وحمد می دارم ترا ای خـــــــالق منان

سزاوار پرستش مــــی ندانم ما ســـــوای تو
تویــی معبود برحــــق ای خدای واحد سبحان

منم این سامع مسکین خجل از کرده های خود
بسویت آمدم رحـــــــمی نما ای غافر حنان

(مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن)
۲۸ ثور ۱۴۰۱
 
 
 
۰ ۰

مناجات

یارب به عز و مرتبه و فر مصطفی
یارب به زهد و بنده گی شاه اوصیا

یارب به ناله های شب هنگام فاطمه
یارب به شان و شوکت و آبروی مجتبی

یارب به آن شهید جدا گشته سر ز تن
یارب به آل طاهر أولاد مرتضی

جرم و گناه ما زکرم پوش ای کریم
وقتی که ذنبها شود از پرده بر ملا

سامع ببر دست دعا را بلند و گو
رحم نما رحیم به حال تباه ما

 
 
 
۰ ۰

پشیمانم

شعر شماره ۲۲
پشیمانم
خجل از کرده ام یارب ببخش جرم وگناه من
تهی   دست  و پشیمانم  نگر  حال  تباه من
 
ز سنگین بودن بار گنه پشتم خمیده است    
ببین با دیده عفوت شبی  روی سیاه من
 
اگر چه من نیم شایسته احسان و جود تو  
چه میشد باز بخشی یارب آخر اشتباه من
 
                     
   به درگاهت شدم عازم سَرٍ افکنده ام را بین       
    ترحم کن به حال این گدا ای پادشاه من
 
         ندارم در دوعالم ماسوایت یاوری دیگر     
    تویی یارو انیس بی پناهان ای پناه من
 
       شتابی کن الهی بر ظهور  یوسف زهرا        
    نمی بینم وفایی را ازین عمر تباه من
 
من  ( سامع)  ندارم جز ولای احمد وآلش
به حق  پنج  نور  پاک  بنما  روبراه  من
دوشنبه ۳ – ۰۵-۱۳۹۹
 
lalazarsami.blog.ir
۰ ۰

حجت حق

 
ذات خودت را خدا بر من عاصی شناس
بندگیت را زلطف بر من خاطی شناس

پی نبرم گر ترا چسان شناسم رسول
خیر رسل مصطفی بر من فانی شناس

گر نشناسم نبی چسان شناسم ولی
حجت خود همچنان بر من خاکی شناس

گر نشناسم من آن حجت حق گمرهم
راه درست را بر این عبد فراری شناس

بر من سامع ببخش کرده و ناکرده ام
مکتب هشت و چهار بر من یاغی شناس

۷-۸-۱۴۰۰
مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن
 
 
 
۰ ۰

اهدنا کردکار

عبد عاصی منم ای خدای کریم
منفعل آمدم بر درت ای رحیم
 
از گناه کثیر کوله ام گشته بار
رحم بنما بر این خاطی دل فگار
دست تُهی آمدم حال زارم نگر
از گناه و خطا نادمم کردگار
 
عفو بنما مرا ای به قلبها مقیم
 
 
عبد عاصی منم ای خدای کریم
منفعل آمدم بر درت ای رحیم
 
گرچه هرگز نیم لایق مرحمت
لیکن از جود خود کن مرا مغفرت
ره مرا گشته گم رهنمایی بکن
چشم امید من بردر رحمتت
 
اهدنا کردکار بر ره مستقیم
 
 
عبد عاصی منم ای خدای کریم
منفعل آمدم بر درت ای رحیم
 
 
بارالها ببخش جرم و عصیان ما
حشر ما کن خدا با شه دو سرا
سامعا بر شفیع نزد ذات خدا
حرمت احمد و آل پاک اورا
 
تا که بخشد ترا قبل نار جحیم
 
عبد عاصی منم ای خدای کریم
منفعل آمدم بر درت ای رحیم
lalazarsami.blog.ir
۰ ۰